Αύγουστος 2015, μία διαφορετική (προσωρινή) πορεία …

Μετά τη νέα συγκεντρωτική συμφωνία δανειστών – εταίρων και θεσμών με το ελληνικό Κράτος, την ψήφιση των νόμων του 3ου μνημονίου, την επίσημη τοποθέτηση του ΠΘ στη Βουλή, ότι θα ακολουθηθούν τα προβλεπόμενα από τον κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα, και την αντίστοιχη πολιτική συμφωνία στο Eurogroup με δεδομένα τη στάση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ εντός και εκτός Κοινοβουλίου, στο δημόσιο αλλά και στον “ιδιωτικό” χώρο, και τη στάση και τις επίσημες δηλώσεις των υπολοίπων κομμάτων, κρίθηκε σκόπιμο απο την κυβέρνηση η διαρροή ότι “μετα τις 20 Αυγούστου θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης” και αυτό επέτεινε την υφιστάμενη πολισχιδή (δια–)  κομματική δραστηριότητα και τον έντονο δημόσιο και παρασκηνιακό δια- κομματικο και δια- παραταξιακό διάλογο.

Θεωρητικά – εάν πάρουμε τοις μετρητοίς τη δήλωση των διαφωνούνταν  βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζουμε τη κυβέρνηση διαφωνούμε με την “μνημονιακή επιλογή της”, τότε μπορεί να προκύψει η εξής εξέλιξη :

Ο ΠΘ προδιαγράφει στη Βουλή το κυβερνητικό σχεδιασμό της επόμενης περιόδου που θα παρουσιαστεί με “σχετική λεπτομέρεια” για τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες της για το διάστημα των επόμενων πχ 3 – 6 μηνών.

Σε αυτόν το σχεδιασμό, προφανώς και κατ΄ανάγκη θα περιλαμβάνεται ένα μείγμα ψήφισης (1) από τη μιά μεριά επόμενων μνημονιακών προαπαιτούμενων και εφαρμογής μνημονιακών νόμων και απαιτήσεων και (2) απο την άλλη μεριά ένα μείγμα σχεδιασμού – ψήφισης και εφαρμογής πολιτικών που θα αφορούν το προοίμιο της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας και το εφικτό πλαίσιο της ανακατανομής των βαρών και αναδιανομής του πλούτου που θα προωθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι διαφωνούντες λοιπόν σε αυτό το πλαίσιο  θα χωρισθούν (αντικειμενικά και πραγματικά) όχι τακτικιστικά σε δύο ομάδες (Α) η μία που θα απέχει από την ψηφοφορία δηλώνοντας ότι απέχει διότι δεν μπορεί να υποστηριξει τα μνημονιακά μέτρα παρά το ότι βλέπει θετικά (ή και συμφωνεί) με το δεύτερο σκέλος των δράσεων και πρωτοβουλιών της κυβέρνησης και (Β) η δεύτερη που θα ψηφίσει θετικά διδοντας ψήφο εμπιστοσύνης στη Κυβέρνηση (ενδεχομένως) κάνοντας και κάποια – εκτός κοινοβουλευτικής διαδικασίας – δήλωση για την ανάγκη να αλλάξουν οι μνημονιακές πολιτικές  κλπ κλπ

Σε αυτή τη περίπτωση είναι δυνατόν η κυβέρνηση να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, ακόμη και εάν απέχουν κάποια από τα κόμματατης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, ή και εάν όλα τους συμπεριλαμβανομένων των ΚΚΕ και ΧΑ καταψηφίσουν την κυβέρνηση.

Η εξέλιξη αυτή θα είναι ένας άρρητος συμβιβασμός για κάθε κόμμα και ομάδα (όλοι κερδίζουν χρόνο) που θα επιτρέπει σε όλα τα μέρη να πραγματοποιήσουν τακτικούς, στρατηγικούς και οργανωτικους του στόχους και να πορευθούν έτσι μέχρι και μετά την κατάληξη του ζητήματος του χρέους και των αναπτυξιακών πακέτων  (πχ μέχρι τα  μέσα Νοέμβρη και όσο πάει ή συμφέρει τη Κυβέρνηση μετά ) ανεξάρτητα με τις προσχηματικές ή πραγματικές ενστάσεις που καθένα κόμμα ή (κοινοβουλευτικη) ομάδα θα προβάλλει σε όλο αυτό το διάστημα.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Uncategorized

At last – Finally

Greek PM Tsipras to EU leaders:

If you really mean “EU integrity” NOW it’s time to Prove it”

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Εν αναμονή (2015)

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου Προγραμματικές Δηλώσεις,

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου Συζήτηση

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου Συζήτηση και Ψηφοφορία για ψήφο Εμπιστοσύνης

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, έκτακτο Eurogroup, η Σύνοδος των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών.

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου, προγραμματισμένη Σύνοδος Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών,

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, ψηφοφορία για τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, το προγραμματισμένο Εurogroup

Τετάρτη 18 – Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, Η νέα απόφαση της ΕΚΤ για το ELA

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου: Λήξη υφιστάμενου προγράμματοςελπλιζοντας το αντίθετο

 

Εν αναμονή,
Μιά περίοδος  όπου  οι πολιτικοί αντίπαλοι [δημόσια] εύχονται να πετύχει η κυβέρνηση, [ιδωτικά] προσεύχονται για το αντίθετο

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Δικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. το μέλλον τους βρίσκεται στη συσκευασία του ενός ;;

Εν ψυχρώ – μέρος Β’

Η σκόπιμη και τεχνητή κρίση της ΕΡΤ, οδήγησε σε

Δικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

θα γίνει, κι αν γίνει,  θα πετύχει η προσπάθεια της  κομματικής τους σύγκλισης ??

Όλα όσα ίσχυαν μέχρι τις 11 Ιουνίου 2013 παρείχαν στην κυβέρνηση τη δυνατότητα της κατάργησης φορέων του Δημοσίου(*) [1]με κοινή απόφαση του υπουργού Οικονομικών και του καθ` ύλη αρμόδιου υπουργού. [i]

Η μονομερής ενέργεια από την πλευρά της κυβερνητικής Ν. Δ. της έκδοσης της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 11 Ιουνίου 2013 τροποποίησε τις διατάξεις του άρθρου 14Β του Ν. 3429/2005 έτσι ώστε στην περίπτωση της κατάργησης φορέων του Δημοσίου όπου το δημόσιο διαδέχεται τον καταργούμενο φορέα, να αρκεί κοινή απόφαση του υπουργού Οικονομικών και του καθ` ύλη αρμόδιου υπουργού και να μην απαιτείται η σύμπραξη του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, όπως προβλεπόταν πριν την ΠΝΠ.

Η έκδοση της ΠΝΠ σηματοδοτεί, την πολιτική επιλογή της Ν.Δ. να προχωρήσει την επόμενη περίοδο με ένα πιο «αυταρχικό» τρόπο διακυβέρνησης, προκειμένου να αντιμετωπίσει τόσο τις δυσοίωνες προοπτικές του υπόλοιπου του 2013 αλλά και του 2014, όσο και το θέμα της ταχείας – και όχι πάντα με την πολυ – διατυμπανισμένη αξιολόγηση των σχετικών δομών – συγχώνευσης και της κατάργησης δημόσιων οργανισμών, την απόλυση και μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, όχι ]πάντα μετά από διαδικασίες αξιολόγησης του προσωπικού..

Επί πλέον επιλέγοντας να άρει το απαραίτητο της σύμπραξης του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης στις σχετικές καταστάσεις ακυρώσει τον άρρητα συμφωνηθέντα ρόλο της ΔΗΜΑΡ για αυτές τις διαδικασίες.

Ο Πρωθυπουργός την «ώρα» της μονομερούς έκδοσης της ΠΝΠ, γνώριζε την αντίθεση των εταίρων του σε αυτή του την επιλογή – ενέργεια (το δήλωσαν οι ίδιοι κ. Βενιζέλος και Κουβέλης).

Συνεπώς γνώριζε ότι οι ενδεχόμενες εξελίξεις ήταν:

  1. Ένας τουλάχιστον από τους εταίρους του να υπέκυπτε στον εκβιασμό και να συμφωνούσε οπότε θα υπήρχε εκ των υστέρων η δεδηλωμένη.

Κανείς από τους εταίρους του να μην υπέκυπτε στον εκβιασμό, οπότε

  1. Να αναγκαζόταν να υποχωρήσει εκείνος, ή
  2. Να μην υποχωρήσει και να προέκυπτε θέμα εκλογών.

Η δεύτερη μονομερής ενέργεια της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, δηλαδή η έκδοση της ΚΥΑ με την οποία καταργήθηκε η Ε.Ρ.Τ. με την – νομότυπη πλέον – παράκαμψη του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και την ως εκ τούτου έμπρακτη ακύρωση του σχετικού ρόλου της ΔΗΜΑΡ για αυτές τις κυβερνητικές διαδικασίες και επιλογές έθεσε εκ των πραγμάτων σε αμφισβήτηση το κατά πόσο ο κ. Α. Σαμαράς ενδιαφερόταν σοβαρά για τη «έντιμη» συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση.

Αυτές οι επιλογές του κ. Α. Σαμαρά, που προφανώς ήταν σκόπιμα σχεδιασμένες έτσι, είχαν μεταξύ άλλων και την στόχευση να οδηγήσουν σε πολιτικό ευτελισμό υποταγής των ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Η ΔΗΜΑΡ, επέλεξε, μία σχέση κατά περίπτωση «ανοχής» της κυβέρνησης, δηλώνοντας με αυτή την επιλογή της ότι δεν θέλει να συμμετάσχει συρόμενη στο είδος και στις μεθοδεύσεις προώθησης των πολιτικών επιλογών που εκτιμά ότι θα παρθούν. Δείχνει – πλειοψηφικά τουλάχιστον – να εκτιμά ότι η χροιά της κυβέρνησης ως κυβέρνηση «εθνικής ανάγκης» για την σταθεροποίηση της οικονομίας με την εφαρμογή των ισοπεδωτικών οριζόντιων μέτρων – πολιτικών», πρέπει κατά την επόμενη περίοδο να υποχωρήσει υπέρ της χροιάς «κυβέρνηση διαμόρφωσης (και εφαρμογής) σχεδίου εθνικής ανασυγκρότησης» κάτι που απαιτεί διαφοροποιημένες πολιτικές σταθμίσεις και πολιτικά διαφοροποιημένες επιλογές.

Συνεπώς, επέλεξε να παύσει να λειτουργεί ως κυβερνητικό κόμμα, διαβλέποντας το αδιέξοδο της εφαρμοζόμενης πολιτικής, χωρίς όμως να γίνει αυτό υπαίτιο να πέσει η κυβέρνηση και διατηρώντας μία δυνατότητα κριτικής και αντιστάθμισης των επιλογών του δικομματικού κυβερνητικού σχήματος κατά το μέτρο της εμβέλειάς του λόγου της και της εμβέλειας των πολιτικών κινήσεων που τώρα θα είναι ελεύθερο να κάνει.

Η Ν. Δ. μέσω του κ. Α. Σαμαρά έκανε έναν εκβιασμό που κατέληξε στο δημιουργηθεί ένα κυβερνητικό σχήμα που να θέλει και να προσπαθήσει να συνεχίσει την εφαρμογή εκείνων των οριζόντιων ισοπεδωτικών μέτρων που απαιτούν οι εξωτερικοί δανειστές, αφετέρου δε να θέλει να διαμορφώσει μία πολιτική συμμαχία και σταδιακά – γιατί όχι – ενιαία κομματική έκφραση των ομάδων που εξυπηρετούνται από αυτές τις πολιτικές.

Η σύνθεση και η διαμόρφωση του κυβερνητικού σχήματος αφορούσε ακριβώς το επίπεδο της επίτευξης μέγιστης κατά το δυνατόν ισορροπίας των εκφραστών αυτών των ομάδων, για την μέγιστη κατά το δυνατόν πλευσιμότητα και σταθερότητά του, και δεν αφορούσε καθόλου όπως προφανώς αποδείχθηκε, τις διατυμπανισμένες κορώνες για συγγραφή κειμένων προγραμματικής α – συμφωνίας.

Εάν είναι σοβαροί στην  προσπάθειά τους,  αυτό θα φανεί από το ότι δεν θα ακουστούν ξανά οι συνήθεις κορώνες, για τη σωτηρία της πατρίδος, για την πρόταξη του εθνικού έναντι του κομματικού συμφέροντος και τα άλλα σχετικά.

Ο κόσμος αντιλαμβάνεται το περίγραμμα το δείχνει με την – προσωρινή – στάση ανοχής που επιδεικνύει όλο αυτό το διάστημα, και την μη μαζική προσχώρησή του στο θολό τοπίο του ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν (και εάν) η ουσία του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφωθεί από αυτοεκπληρούμενες προφητείες, σε έστω και μικρής πιθανότητας επιτυχίας εναλλακτικό σενάριο, τότε οι δυνατότητες της αξιοποίησης των σεναρίων  σταθεροποίησης της οικονομίας με μονομερείς πολιτικές για την επίτευξη σύγκλισης των δύο κομμάτων θα έχουν τελειώσει.


[i] Αυτό είχε ήδη εφαρμοστεί π.χ.

με την ΚΥΑ 188763 των Φίλιππου Σαχινίδη και Κωνσταντίνου Σκανδαλίδη στις 10/10/ 2011, που απεφάσισαν την συγχώνευση των τεσσάρων οργανισμών: 1. «Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε.)», 2. «Οργανισμός Γεωργικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Απασχόλησης (Ο.Γ.Ε.Ε.Κ.Α.) – «ΔΗΜΗΤΡΑ», 3. «Οργανισμός Πιστοποίησης και Επίβλεψης Γεωργικών Προϊόντων (Ο.Π.Ε.ΓΕ.Π.)» με διακριτικό τίτλο AGROCERT και 4. «Ελληνικός Οργανισμός Γάλακτος και Κρέατος (ΕΛ.Ο.ΓΑ.Κ.) για τη Δημιουργία του ΝΠΙΔ «Ενιαίος Γεωργικός Οργανισμός – «ΔΗΜΗΤΡΑ» καθώς επίσης και

με την ΚΥΑ 25200 των Ευάγγελου Βενιζέλους και  Γεώργιου Παπακωνσταντίνου στις 8/11/20111 που απεφάσισαν την συγχώνευση των οργανισμών: 1. «Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ)» και 2. «Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών (ΙΓΜΕ)» με απορρόφηση του δεύτερου από το πρώτο για τη σύσταση του οργανισμού «Εθνικό Κέντρο Βιώσιμης και Αειφόρου  Ανάπτυξης (ΕΚΒΑΑ)».

Στο κείμενο για τις ΔΕΚΟ που τροποποιήθηκε με την ΠΝΠ, αναφέρονται πλην της Ε.Ρ.Τ. ενδεικτικά και οι:

α) οι ανώνυμες εταιρείες με την επωνυμία:

«Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου Α.Ε. (Κ.Ε.Δ. Α.Ε.)»

«Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Υλικού Α.Ε. (Ο.Δ.Δ.Υ. Α.Ε.)»

«Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Α.Ε. (Ε.Ρ.Τ. Α.Ε.)»

«Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης Α.Ε.»

«Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων Α.Ε. (Ο.Σ.Κ. Α.Ε.)»

«Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων Α.Ε. (Δ.ΕΠ.Α.ΝΟ.Μ. Α.Ε.)

«ΘΕΜΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ Α.Ε.»

«Ελληνικός Οργανισμός Μικρών – Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας Α.Ε. (Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Α.Ε.)»

και γ) άλλα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο Κράτος, εφόσον επιχορηγούνται τακτικά από κρατικούς πόρους και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις

Αναρτήθηκε στις Πολιτική

Το παιγνίδι ίσως να μην είναι σικέ αυτή τη φορά

Εν ψυχρώ, σκόπιμη και τεχνητή η κρίση της ΕΡΤ

για την μετάβαση από την 1η στην 2η περίοδο συν-κυβέρνησης.

Η τρέχουσα κρίση, προέκυψε από ορθή και εύστοχη εκτίμηση εκ μέρους του κ. Σαμαρά για την κατάσταση στην Ελλάδα και ιδιαίτερα για την εξαιρετικά δυσοίωνη προοπτική και από την προφανή ανάγκη στο να δημιουργηθεί – έτσι (1. η εκδοχή με τις μεγαλύτερες πιθανότητες) ή αλλιώς (2. η εκδοχή με τις μικρότερες πιθανότητες) – ένα πλαίσιο ευνοϊκών συνθηκών, ένα κατάλληλο περιβάλλον για διέλευση του Ρουβίκωνα (*) που επέρχεται, πορεία στην οποία ο κ. Σαμαράς θέλει να εξακολουθήσει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και για την οποία ούτως ει άλλως προβλέπει εξαιρετικά έντονες έως απρόβλεπτες εξελίξεις και αντίστοιχες αντιδράσεις του ελληνικού λαού.

Για το λόγο αυτό ο κ. Σαμαράς δημιούργησε έναν άλλο πρόδρομο τεχνητό Ρουβίκωνα – τις πρόσφατες επιλογές του – όπου περιέλαβε ως προπέτασμα καπνού και ως δικαιολογία και το θέμα της ΕΡΤ που το δημιούργησε επί τούτοις.
Ούτε για τον κ. Σαμαρά, ούτε και για τους κ. κ.  Βενιζέλο και Κουβέλη υπάρχει πλέον εύκολος δρόμος να γυρίσουν πίσω. Οφείλουν να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη λαίλαπα, και προφανώς ο κ. Σαμαράς κάτι παραπάνω ξέρει από τους άλλους δύο, δοθέντος οτι αυτός συνομιλεί με τους αντιπροσώπους των δανειστών.

Η, εκ του αποτελέσματος αποδειχθείσα, υποεκτίμηση του αντίκτυπου που θα είχε το κλείσιμο του σήματος της ΕΡΤ (οι μαύρες οθόνες) ίσως στοιχίσουν στον κ. Σαμαρά κάποιες περισσότερες υποχωρήσεις από όσες /η όποιες θα ήθελε να κάνει, κάτι όπως που μπορεί με συμφωνία να αποκρυβεί μερικώς.

[ Σε σχέση με το γενικό θέμα θέμα «διακυβέρνηση και ηγεσία», θα πρέπει να μην λησμονηθεί η ιδεολογική και πολιτική σκοπιά από την οποία ο κ. Σαμαράς βλέπει τα πράγματα και η πολιτική θέση την οποία θέλει να πραγματώσει, η οποία είναι η προσλαμβάνουσα  της «ακραίου εθνικού προσανατολισμού» δεξιάς πτέρυγας της ΝΔ, και ότι μηχανισμός και κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ δεν έχουν»προδιαγραφεί» από αυτόν.]

Ο σχεδιασμός του κ. Σαμαρά αντιμετωπίζει δύο ενδεχόμενα:

1.    Με εκατέρωθεν συμβιβασμούς να λειτουργήσει το τρικομματικό σχήμα συν-κυβέρνησης και έτσι να αποφευχθεί η άμεση προσφυγή στις κάλπες

Σε σχέση με αυτή την πρώτη εκδοχή

1.1.    Πρώτο μέλημα του κ. Σαμαρά είναι να ελέγξει σαρωτικά και για το επόμενο διάστημα των 2 – 3 χρόνων την ΝΔ η οποία, συγκυριακά, βρίσκεται σε συνεδριακή διαδικασία.

1.2.    Δεύτερο μέλημά του, είναι να δημιουργήσει συνθήκες «πολιτικής επιβολής» του, επί των δύο συνεταίρων του ως πολιτικών αρχηγών και πολιτικής απομείωσής τους έως ευτελισμού τόσο των ιδίων όσο και των κομματικών τους ηγεσιών, στα μάτια τόσο του δικού τους κομματικού ακροατηρίου όσο και των δυνητικά όμορων πολιτικών χώρων που θεωρητικά παραμένουν οι εναλλακτικοί χώροι αποδοχής ανάλογων πολιτικών. Σε αυτό το μέλημα περιλαμβάνεται και η αντιστάθμιση και ευκολότερη αντιμετώπιση των αντιδράσεων των περισσότερο ακραίων στοιχείων του χώρου του στους συμβιβασμούς και τις παραχωρήσεις, με την επίκληση της αναγκαιότητας της ύπαρξης κάποιας αμοιβαιότητας σε αυτά.

1.3.    Τρίτο μέλημά του είναι να δημιουργήσει συνθήκες τέτοιες ώστε οι εφαρμοζόμενες δεξιές φιλελεύθερες πολιτικές – τόσο οι τοπικά επιλεγόμενες όσο και οι επιβαλλόμενες από τους εξωτερικούς δανειστές – και τα αποτελέσματά τους να μην μπορούν να αναστραφούν εύκολα αφού θα έχουν δημιουργήσει μία νέα εμπεδωμένη κατάσταση στο διάστημα μέχρι αρχές έως Μάϊο του 2014 (αυτό είναι σχετικά αυθαίρετο, δεν μπορεί να προφητευθεί), και

1.4.    Τέταρτο μέλημα τόσο του κ. Σαμαρά αλλά και των δύο άλλων συγκυβερνητών – εταίρων του, (αναφερόμαστε στην εκδοχή της συν-κυβέρνησης για ένα διάστημα) είναι να εκμεταλλευθούν τα παραπάνω και να διευρύνουν την αίσθηση της εξαιρετικά δύσκολης εφαρμογής πολιτικών αντιστροφής και υποκατάστασης αυτών των πολιτικών όπως εκείνες του άλλου μείζονος αντίπαλου κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα οι τρείς συν-κυβερνήτες μπορούν να ευελπιστούν βάσιμα ότι το «ακραίο» των εφαρμοζόμενων πολιτικών μπορεί να επιφέρει υποδιαιρέσεις τόσο στο χώρο της αριστεράς όσο και στον υπόλοιπο πολιτικό χώρο, παρέχοντας δυνατότητες κομματικών ανακατατάξεων από τις οποίες όλοι και ιδιαίτερα τα δύο μικρά κόμματα της συν-κυβέρνησης να μπορούν να αντλήσουν ή/και να ανανεώσουν κάποιο μέρος του εκλογικού τους σώματος.

Το δεύτερο ενδεχόμενο του σχεδιασμού του κ. Σαμαρά είναι:

2.    Οι αμοιβαίες υποχωρήσεις δεν κρίνονται ικανοποιητικές από έναν ή περισσότερους εταίρους, οπότε οδηγούμαστε σε εκλογές.

 Σε σχέση με την δεύτερη εκδοχή

2.1    Πρώτο μέλημα του κ. Σαμαρά εξακολουθεί (και για αυτή την εκδοχή ) να είναι το να ελέγξει όσο το δυνατόν περισσότερο και φανατικότερα σαρωτικά την ΝΔ η οποία, συγκυριακά, βρίσκεται σε συνεδριακή διαδικασία και παράλληλα θα είναι σε προεκλογική περίοδο, άρα η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη όξυνση και πόλωση και δικαιολογείται και επιβάλλεται και αυτή προφανώς τον διευκολύνει.

2.2.    Δεύτερο μέλημα του κ. Σαμαρά στη περίπτωση της προσφυγής στη κάλπη είναι να φανεί ότι αυτή δεν προέκυψε τόσο από διαφωνία στο μοντέλο της συγκυβέρνησης (που ενδέχεται να προβληθεί από αντιπάλους ως διαφωνία στη μοιρασιά), όσο από διαφωνία σε σχέση με την κατεύθυνση και στόχευση της συγκυβέρνησης και εδώ μπαίνει η υπόθεση «διάλυση της ΕΡΤ και τρόπος αντιμετώπισής της» αφού μπορεί αυτό το θέμα να αναγορευθεί ως μείζον θέμα παραδείγματος των διαφωνιών (το μέλημα αυτό είναι και των συν-κυβερνητικών εταίρων του κ. Σαμαρά, κοινώς τους έκανε χάρη που δημιούργησε το θέμα ΕΡΤ).

2.3.    Τρίτο μέλημα του κ. Σαμαρά στη περίπτωση αποδεικνυόμενης μη δυνατότητας σύναψης ενός σχετικά βιώσιμου συν-κυβερνητικού σχήματος, είναι αυτό να φανεί άμεσα, ώστε η προσφυγή σε εκλογές να προλάβει κατά το δυνατόν το ενδεχόμενο να φανούν αποτελέσματα της νεο-συγκρότησης που αναμένεται να προκύψουν μετά το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Σαν τέτοια ενδεχόμενα θεωρούνται πιθανά, αφενός μεν η παρουσίαση ενιαίας γραμμής – άποψης, η έκλειψη της πολυφωνίας και η σταδιακή εμπέδωση μίας σταθερής ηγετικής ομάδας, ενδεχομένως με περισσότερη σχετική κοινωνική αποδοχή, ένα πιο πειστικό και σταθεροποιημένο πλαίσιο – πρόγραμμα και ένα ΣΥΡΙΖΑ ενδεχομένως χωρίς κάποιες ακραίες – καθαρόαιμες αριστερές πτυχές του.

Στη προβληματική του κ. Σαμαρά, το θέμα ΕΡΤ δημιουργήθηκε:

α) (κυρίως) για να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον σε αυτό το θέμα ως αποτέλεσμα εφαρμογής της ΚΥΑ που εκδόθηκε βάσει της ΠΝΠ, και να καταστεί αφενός μεν δυσκολότερο το να απαιτηθεί η ανάκληση της γενικής ΠΝΠ, αφετέρου δε να χρησιμοποιηθεί το θέμα ΕΡΤ ως βασικός ή και κύριος λόγος της διαφωνίας στη περίπτωση της μη συμφωνίας γύρω από τους όρους της συν-κυβέρνησης ή/και γύρω από τις εκατέρωθεν απαιτήσεις για υποχωρήσεις του άλλου, αλλά και

β) (πρόσθετη υπόθεση – ερμηνεία ) γιατί με αυτόν τον χειρισμό, δεν θα υφίσταται νομικό πρόσωπο όπως η ΕΡΤ κατά την περίοδο προκήρυξης αδειών παρόχων δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης και υποβολής σχετικών αιτήσεων, δηλαδή παρέχεται μία επί πλέον εξυπηρέτηση στους ιδιοκτήτες διαχειριστές των ραδιοτηλεοπτικών επιχειρήσεων. Αναφορικά με αυτό ενδιαφέρον θα έχει και η τελική στάση των δύο άλλων εταίρων της συν-κυβέρνσης επί αυτού.

Συνεπώς, οι αλλεπάλληλες συναντήσεις των τριών ηγετών, ίσως να μην είναι αυτή τη φορά ένα σικέ παιγνίδι. Αλλά μία διελκυστίνδα που θα λήξει με  συμφωνία (μία φανερή και μία κρυφή), εκτός και εάν κάποια ή κάποιες από τις έξη πλευρές (οι τρείς ηγέτες και οι τρεις κομματικές ηγεσίες) δεν ασχοληθεί με το πραγματικό συμφέρον της.

Απίθανο αλλά όχι αδύνατο

Το θέμα της ΕΡΤ είναι παρεμπίπτον και ελαφρά ενοχλητικό (όπως εξελίχθηκε) αλλά στην πραγματικότητα μάλλον δευτερεύον, σε τελική ανάλυση επιλύσιμο.

Η κρίση του ΣτΕ (όχι εκ προθέσως, αλλά εκ του ρόλου του) ίσως διασώσει την κατάσταση στη περίπτωση που υπάρξει αληθινή διαφωνία. Σκεφθείτε να πάμε σε εκλογές χωρίς δημόσια ραδιοτηλεοπτική λειτουργία.

Η σύγκλιση της επιτροπής αναστολών του ΣτΕ με πρωτοβουλία του προέδρου του,  θέλει μεταξύ άλλων να καλύψει αυτό το ενδεχόμενο – κενό.

====================================================================

(*)  από το http://el.wikipedia.org/wiki/Ρουβίκωνας

Η φράση «διέβη τον Ρουβίκωνα» αναφέρεται σε ανθρώπους που εν γνώσει τους λαμβάνουν μια ριψοκίνδυνη απόφαση χωρίς επιστροφή.

 Ρουβίκων (Rubico) είναι το λατινικό όνομα ενός μικρού ποταμού στη βόρεια Ιταλία που χυνόταν στην Αδριατική θάλασσα.

Στη ρωμαϊκή εποχή, κατά τη ρεπουμπλικανική περίοδο, ο νόμος απαγόρευε στους Ρωμαίους στρατηγούς να τον διαβούν με τις λεγεώνες τους. Το μέτρο αποσκοπούσε στο να αποτρέψει την είσοδο στρατού στην Ιταλία, επομένως και το ενδεχόμενο πραξικοπήματος ή εμφυλίου πολέμου.

Όταν ο Ιούλιος Καίσαρ το 49 π.Χ. αποφάσισε να τον περάσει, πριν συγκρουστεί με τον Πομπήιο, αναφώνησε την περίφημη ιστορική φράση «Ο κύβος ερρίφθη» (alea jacta est).

Αναρτήθηκε στις Πολιτική, Uncategorized

Το ξέπλυμα της αειφορίας

Αναρτήθηκε στις Αειφορία - Βιωσιμότητα

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Προσυπογράφω το κείμενο Δείτε το εδώ

Αναρτήθηκε στις blogs, greece, internet, Uncategorized